Closure

Lufta e përjetuar përmes syve të një fëmije. Maskuliniteti, kinemaja, humbja. Filmi më i ri i Zulfikarit mund të kuptohet si vepra e tij më minimaliste: i gjithë materiali filmik është arkivor, me përjashtim të tri fotografive personale të dhuruara nga familja e tij. Megjithatë, filmi arrin të krijojë një përvojë kinematografike me thellësi të përjetshme emocionale, duke reflektuar mbi luftën, maskulinitetin dhe ndikimin që këto imazhe kanë mbi realitetin e jetuar, të përjetuar dhe të mbijetuar.